अनिश शाह
नेपालगन्ज । चुनाव नजिकिँदै गर्दा औद्योगिक, व्यावसायिक र रोजगारी विकासका आकर्षक प्रतिबद्धता सार्वजनिक गरिए पनि विगतका वाचा कति कार्यान्वयन भए भन्ने प्रश्न अझै अनुत्तरित छ। ठूला–ठूला नारा र रंगीन पोस्टरले भरिएको प्रचारबीच स्थानीयले भने “नतिजा कहाँ छ?” भन्दै कडा प्रश्न उठाएका छन्।
उद्योग क्षेत्रको स्तरोन्नति, पूर्ण सञ्चालन र नयाँ रोजगारी सिर्जनाको दाबी दोहोरिँदै आएको छ। तर उद्योगहरू पूर्ण क्षमतामा चलेका छैनन्, युवाहरू रोजगारीको खोजीमा बाहिरिन बाध्य छन्, र साना व्यवसायीहरू नीति र बजारको अन्योलमा अल्झिएका छन्। सूचना केन्द्र, सीप विकास र बजार व्यवस्थापनका योजना कागजमै सीमित भएको आरोप स्थानीय उद्यमीहरूको छ।
विदेशबाट फर्किएका युवालाई सीपअनुसार अवसर दिने भनिए पनि उनीहरूका लागि ठोस कार्यक्रम र लगानीको सुनिश्चितता देखिएको छैन। कृषिजन्य उत्पादनको व्यवस्थित बजार र भण्डारण संरचना निर्माणको प्रतिबद्धता पुरानै हो, तर किसानले अझै उचित मूल्य पाउन सकेका छैनन्।
विशेष आर्थिक क्षेत्र र औद्योगिक पूर्वाधार विस्तारको चर्चा हरेक चुनावमा दोहोरिए पनि पारदर्शी कार्यान्वयन र समयसीमा सार्वजनिक नहुँदा प्रतिबद्धता विश्वसनीय बन्न सकेको छैन। स्थानीय सरोकारवालाहरू भन्छन्, “पोस्टरमा विकास सजिलो छ, तर व्यवहारमा परिणाम देखाउनैपर्छ।”
चुनावी माहोलमा व्यक्तिगत श्रेय दाबी गर्ने प्रवृत्तिले संस्थागत सुधार ओझेलमा पर्ने खतरा बढेको छ।
अब मतदाताले नाराभन्दा नतिजा, प्रचारभन्दा पारदर्शिता र वाचाभन्दा कार्यान्वयनको आधारमा निर्णय गर्नुपर्ने आवाज बलियो बन्दै गएको छ।
